Procedura stwierdzenia nieważności małżeństwa, czyli potoczenie zwanego „rozwodu kościelnego”, nie jest tożsama z procesem jaki występuje w przypadku rozwodów cywilnych.
Sytuacje, w których małżonkowie faktycznie się rozstali i tam gdzie został orzeczony rozwód cywilny, nie mogą stanowić podstawy rozpoczęcia procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa.
Orzeczenie nieważności małżeństwa musi się opierać na konkretnym tytule prawnym. Na gruncie prawa kanonicznego wyodrębniono trzy grupy tytułów nieważności małżeństwa.
Pierwszą grupę stanowi katalog 12 przeszkód zrywających. Należą do nich:
• przeszkoda wieku
• przeszkoda niemocy płciowej
• przeszkoda węzła małżeńskiego
• przeszkoda różnej religii
• przeszkoda święceń
• przeszkoda ślubu czystości
• przeszkoda uprowadzenia
• przeszkoda występku, czyli małżonkobójstwa
• przeszkoda pokrewieństwa
• przeszkoda powinowactwa
• przeszkoda przyzwoitości publicznej
• przeszkoda pokrewieństwa prawnego

Drugą grupę stanowią wady zgody małżeńskiej. Zaliczamy do niej:
• brak wystarczającego używania rozumu
• poważny brak rozeznania oceniającego co do istotnych praw i obowiązków małżeńskich
• niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej
• błąd i podstęp
• pozorna zgoda (symulacja)
• zgoda warunkowa
• przymus i bojaźń

Ostatnim tytułem nieważności małżeństwa jest brak formy kanonicznej.